رسيد بسيار ملول شد حقتعالى جهت تسكين خاطر عاطر حضرت رسالت ( ص ) و ساير مؤمنان كه از اين ممر غبار اندوه بر ايشان راه يافته بود آيه مذكوره نازل گردانيد و بعد از آن فرمود كه * ( يَسْتَبْشِرُونَ ) * شادى مىكنند اين شهداء * ( بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّه ) * برحمتى كه فايز شده از خدا بر ايشان از جهت پاداش عمل ايشان * ( وَفَضْلٍ ) * و افزونى بر آن نعمت زياده بر قدر استحقاق ايشان كقوله ( للذين احسنوا الحسنى ) و زيادة تكرار يستبشرون جهت تاكيد است يا به جهت بيان قوله الا خوف و ميتواند بود كه اول براى بيان حال بازماندگان ايشان باشد و ثانى براى ذكر حال نفسهاى ايشان و تنكير رحمت و فضل براى تعظيم و تكثير است و قوله * ( وَأَنَّ اللَّه ) * عطفست بر فضل يعنى استبشار ايشان بنعمت و فضل است از خدا و به آنكه خدا * ( لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ) * ضايع نميكند مزد كار مؤمنان موحد مجاهد را على بن موسى الرضا ( ع ) از آباى گرام خود صلوات اللَّه عليه نقل فرموده كه ابى عبد اللَّه الحسين ( ع ) روايت كرده كه روزى امير المؤمنين ( ع ) بر بالاى منبر خطبه ميفرمود و خلقان را بر جهاد تحريص ميكرد جوانى برخواست و گفت يا امير المؤمنين ثواب مجاهد و فضل او چه باشد فرمود چون مرد غازى عازم شود بر جهاد حقتعالى براتى براى او از آتش دوزخ بنويسد و چون بتهيهء اسباب اشتغال نمايد او سبحانه با فرشتگان به او مباهات كند و چون اهل و عشيرهء خود را وداع كند در و ديوار برو گريه كنند و از گناه بيرون آيد مانند مار از پوست و حق سبحانه بر هر مردى از غازيان چهل هزار فرشته موكل سازد تا آنكه پس و پيش او فرا گيرند و او را محافظت كنند و هيچ حسنهء نكند مگر كه مضاعف آن را در نامهء عمل او ثبت كنند و هر روزى براى او عبادة هزار مرد بنويسد كه هر مردى هزار سال عبادت كرده باشد و هر سالى سيصد و شصت روز و هر روز چند برابر مدت دنيا چون بمقابل اهل كفر بايستد علما و حساب اهل دنيا از حصر ثواب او باز مانند و چون بمعركه درآيد و نيزه ها بهم راست كنند و كمانها زه كنند و تيرها پيوند نمايند و به يكديگر اندازند فرشتگان اجنحهء خود را بر مجاهدان بگسترانند و دعا كنند ايشان را بثبات و نصرت قدم و منادى ندا كند كه الجنة تحت ظلال السيوف و چون اين آواز به گوش ايشان رسد هر طعنه و ضربة كه بر ايشان واقع شود ايشان را خوشتر از آشاميدن شربت آب سرد باشد در هواى گرم و چون شهيد از پشت چاروا بگردد بجهة ضربه يا طعنه هنوز به زمين نرسيده باشد كه از جنة حور العين نزد او آيند و وى را بشارت دهند به آنچه حقتعالى براى او بهشت آماده كرده باشد از كرامت عاليه و مرتبه رفيعه و چون در زمين افتد زمين با او بسخن درآيند كه مرحبا بالروح الطيب اخرجت من البدن الطيب بشارت باد ترا كه براى تو مهيا و آماده ساخته آن چه هيچ چشمى مثل آن را نديده و هيچ گوشى مانند آن نشنيده و بر خواطر هيچ